ฉันชื่อแป๋ว อายุ 66 ปี อดีตผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง หลังจากตัดสินใจเกษียณ ฉันก็ย้ายมาอยู่กับลูกชายคนเดียวที่บ้านพักย่านชานเมืองของกรุงเทพฯ เพื่อช่วยเขาดูแลร้านอาหารที่เขาเปิดเอง
ลูกชายฉันชื่อกร อายุ 35 ปี เขาเป็นชายหนุ่มผิวสองสี ใบหน้าเหลี่ยมเล็กน้อย คิ้วเข้ม ตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเล็กน้อย ริมฝีปากหนาพอประมาณ มีหนวดเคราบาง ๆ ที่คางและเหนือริมฝีปาก ผมสั้นสีดำตัดรองทรง สะอาดตา รูปร่างของเขากำยำ ไม่สูงมากนักแต่ไหล่กว้าง อกหนา แขนมีกล้ามเห็นชัดเมื่อสวมเสื้อรัดรูป เขาชอบใส่เสื้อเชิ้ตสีอ่อนคู่กับสูทสีเข้มเวลาออกงาน
ส่วนฉัน แป๋ว อายุ 66 ปี มีผมสั้นสีดำเกล้าเรียบไปด้านหลัง ใบหน้ากลมรี ตากลมเล็กน้อย มีริ้วรอยตีนกาบาง ๆ รอบดวงตาและมุมปาก แต่ผิวหน้ายังตึงและสุขภาพดี ริมฝีปากทาแดงอ่อน ๆ จมูกเล็ก กระดูกโหนกแก้มสูงเล็กน้อย รูปร่างของฉันยังคงรักษาสัดส่วนไว้ได้ดีสำหรับวัยนี้ ไหล่ลาด เอวยังเห็นคอด หน้าอกยังคงอวบอิ่มแม้จะเริ่มหย่อนตามอายุ สะโพกกว้าง ก้นกลม
บ้านของเราเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นในซอยเงียบ ๆ ย่านชานเมือง มีพื้นที่สวนเล็กน้อยด้านหน้า ชั้นล่างเป็นห้องนั่งเล่นกว้างเชื่อมกับครัวและห้องอาหาร ชั้นบนมีห้องนอนสามห้อง ห้องของกรอยู่ด้านในสุด ส่วนฉันนอนห้องตรงข้าม
วันนั้นเป็นช่วงที่ร้านอาหารของกรเริ่มย่ำแย่ลงอย่างชัดเจน ลูกค้าลด รายได้หด พนักงานลาออก ฉันกังวลมากจนต้องโทรหาอาจารย์สมชาย หมอดูประจำที่ฉันคุยด้วยมานาน อาจารย์อาศัยอยู่ในจังหวัดชายแดนติดประเทศเขมร ต้องขับรถไกลหลายชั่วโมง
“สวัสดีค่ะอาจารย์” อาจารย์รับสาย
“สวัสดีคุณแป๋ว” เสียงอาจารย์ดังมา “ผมเห็นดวงลูกชายคุณไม่ดีเลย มีของจากผู้หญิงคนหนึ่งกำลังรบกวนเขา ถ้ารีบแก้ยังทัน แนะนำให้พาเขามาหาผมที่นี่ภายในสองวัน”
ฉันบอกกรทันที เขาลังเลแต่สุดท้ายก็ยอม
เช้าวันรุ่งขึ้นเรานั่งรถออกจากบ้านย่านชานเมืองตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ขับรถไกลไปยังจังหวัดชายแดนติดเขมร กว่าจะถึงบ้านของอาจารย์ก็บ่ายคล้อย บ้านของอาจารย์เป็นบ้านไม้ชั้นเดียวเก่า ๆ ตั้งอยู่ริมทุ่งนาใกล้ชายแดน มีรั้วไม้ไผ่และต้นไม้ใหญ่บัง
อาจารย์สมชายออกมารับเรา “สวัสดีคุณแป๋ว สวัสดีคุณกร”
เราเดินเข้าไปนั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ อาจารย์จุดธูปแล้วมองกรอย่างละเอียด
“คุณกร มีเงาผู้หญิงเกาะที่บ่าซ้ายชัดเจน” อาจารย์พูด “เธอทำของด้วยเส้นผมและตะปู ฝังไว้ใกล้บ้านคุณ แก้ได้สองขั้นตอน”
เขายื่นกระดาษคาถาและตุ๊กตาดินเผาให้ “ขั้นตอนแรก วันนี้ก่อนหกโมงเย็น ซื้ออาหารคาวหวาน 9 อย่างพร้อมเหล้าขาวไปวางที่ทางสามแพร่ง แล้วท่องคาถานี้สามจบ เสร็จแล้วรีบขึ้นรถขับหนี ห้ามหันกลับไปมอง”
“ขั้นตอนที่สอง” อาจารย์พูดต่อ “ภายในคืนนี้ก่อนเที่ยงคืน คุณต้องมีเซ็กส์กับใครก็ได้ แต่ก่อนเริ่มให้นำตุ๊กตาดินเผานี้วางบนหัวเตียง แล้วพูดดัง ๆ ว่า ‘คนนี้คือเมียกู ให้ของกลับไปหาคนทำของ เพราะกูมีเมียแล้ว’ แล้วขอให้รู้ตัวคนทำภายใน 3 วัน”
กรรับตุ๊กตาไว้ ใบหน้าเขาแดงเล็กน้อย
เรากลับถึงบ้านย่านชานเมืองตอนเย็นมาก แวะซื้อของตามที่อาจารย์สั่งระหว่างทาง ไปวางของที่ทางสามแพร่งใกล้บ้านแล้วท่องคาถา ก่อนจะขับรถหนีกลับบ้านทันที
บนรถเงียบไปนาน ฉันหันไปมองลูกชาย
“กร” ฉันเอ่ย “ลูกโสดใช่ไหม”
“ใช่ครับ”
“แม่อาสาเป็นคนนั้นเอง” ฉันพูดตรง ๆ “แม่อายุ 66 แล้ว แต่แม่ยังไหวพร้อมช่วยลูก ลูกไม่ต้องไปซื้อบริการ เราปิดเรื่องนี้ไว้กันสองคน”
กรเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าช้า ๆ “ได้ครับ...”
กลับถึงบ้านตอนประมาณ 3 ทุ่ม เรากินข้าวเงียบ ๆ แล้วต่างคนต่างอาบน้ำ
ตอนประมาณ 4ทุ่ม ฉันเดินเข้าห้องของกร สวมเสื้อคลุมบาง ๆ เท่านั้น เขาเปิดไฟอ่อนไว้ ตุ๊กตาดินเผาวางบนหัวเตียงแล้ว
“พร้อมหรือยังลูก”
“พร้อมครับแม่”
ฉันยืนตรงหน้าเขา “พูดตามที่หมอบอกสิ”
กรหายใจเข้าลึก แล้วพูดชัด ๆ “คนนี้คือเมียกู ให้ของกลับไปหาคนทำของ เพราะกูมีเมียแล้ว”
ฉันยิ้มเล็กน้อย แล้วยกมือถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกจนเปลือยกายต่อหน้าเขา
เรือนร่างของฉันในวัย 66 ปี ผิวสีน้ำผึ้งอ่อน มีริ้วรอยบาง ๆ ที่ท้องน้อยและต้นขา หน้าอกยังอวบอิ่มทรงลูกแพร์ หัวนมสีน้ำตาลเข้มขนาดกลาง เริ่มหย่อนเล็กน้อยแต่ยังรับรู้ความรู้สึกได้ดี เอวคอดพอประมาณ สะโพกกว้าง ก้นกลมมีเนื้อ ขนหมอยสีเทาปนดำ แคมนอกอวบอิ่ม สีเข้ม เม็ดแตดยังโปนเมื่อถูกกระตุ้น
กรถอดเสื้อยืดและกางเกงออกตาม เรือนร่างของเขาในวัย 35 ปี ผิวสองสี อกแผ่นหนา มีขนหน้าอกบาง ๆ หน้าท้องมีมัดกล้ามชัดเจน แขนและไหล่มีกล้าม ขาแข็งแรง ควยของเขายใหญ่ประมาณ 7 นิ้ว หนังหุ้มปลายยังไม่สุด เส้นเลือดปูดเมื่อแข็งตัว ลูกอัณฑะใหญ่แน่น
ฉันก้าวเข้าไปใกล้ มือลูบอกเขาช้า ๆ แล้วคุกเข่าลง นิ้วมือจับโคนควยเขา เลียปลายด้วยลิ้นวนเป็นวงกลม
“อืมม...” กรครางเบา
ฉันอ้าปากอมหัวควยเขาเข้าไปทั้งหัว ดูดช้า ๆ ลิ้นกดใต้ลำ น้ำลายไหลเยิ้มลงมาตามโคน มือบีบขึ้นลงพร้อมปาก เขาวางมือบนหัวฉันเบา ๆ
“แม่... ดูดแรงขึ้นอีกได้ไหมครับ”
ฉันดูดลึกขึ้น ปลายควยชนโคนลิ้น แล้วถอนออกช้า ๆ พร้อมเลียตลอดลำ “ควยลูกเริ่มแข็งตึงดี”
เราขึ้นเตียง ฉันนอนหงาย เขาก้มลงจูบปากฉันอย่างหิวโหย ลิ้นกวนกัน มือเขาคลำหน้าอกฉัน บีบหัวนมเบา ๆ แล้วเลื่อนลงไปเลียหัวนม ดูดแรงจนฉันโก่งหลัง
“อ่า... ลูก...”
นิ้วกลางเขาสอดเข้าไปในหีฉัน รูเปียกอยู่แล้ว สองนิ้ว แล้วสามนิ้ว กางออกเล็กน้อย นิ้วหัวแม่มือวนเม็ดแตดเป็นวง
“หีแม่แฉะมาแล้วครับ” เขากระซิบ
พอฉันใกล้เสร็จ เขาก็ถอนนิ้ว แล้วยกขาฉันวางบนไหล่ทั้งสองข้าง เอาหัวควยจ่อปากหี
“เสียบเลยลูก”
กรดันควยเข้าไปช้า ๆ ทีละนิ้ว รูหีฉันกระชับรัดแน่น ฉันร้องเสียงสั่น “อ๊าา... ควยใหญ่จัง... เต็มหีแม่หมด”
เขาเริ่มกระแทกช้าก่อน แล้วเร็วขึ้น เสียงหนังกระทบกันดังตับ ๆ
“หีแม่ร้อนและรัดควยแน่นดีเหลือเกิน” เขาร้อง
ฉันกอดหลังเขาแน่น “เย็ดแม่แรง ๆ ... อย่าหยุด...”
เขาเปลี่ยนเป็นท่าหมา ฉันคุกเข่าก้มหน้า มือยันเตียง เขายืนคุกเข่าด้านหลัง ควยเสียบเข้าไปสุดดอกจากด้านหลัง มือกุมสะโพกฉันแล้วกระแทกแรง
“ตับ! ตับ! ตับ!”
“อ๊าาา! ลึก... โดนสุดปากมดลูก... เสียวจนตัวชาน” ฉันร้องลั่น
น้ำหีไหลเยอะจนไหลลงต้นขา กรเอามือตบก้นฉันเบา ๆ แล้วเร่งจังหวะ
หลังจากนั้นเขานอนหงาย ฉันขย่มเองในท่าหญิงอยู่บน ฉันยกตัวขึ้นลงบนควยเขา มือยันอกเขา สะโพกหมุนเป็นวงกลม หน้าอกเด้งตามจังหวะ
“แม่... ขย่มแรง ๆ แบบนี้” เขาคราง “หีแม่ดูดควยกรเสียวจนทนไม่ไหว”
ฉันเร่งความเร็ว รู้สึกเม็ดแตดเสียดสีกับโคนควยทุกครั้งที่กดลง “อ่า... อ้าาา... แม่จะเสร็จ...”
เขาพลิกฉันนอนหงายอีกครั้ง ยกขาสูง กระแทกแรงและเร็วสุดกำลัง
“เสร็จพร้อมกันครับแม่”
ทั้งคู่เสร็จพร้อมกัน น้ำควยเขาพุ่งเข้าไปในหีฉันรู้สึกได้ถึงความร้อยวูบ ๆ ฉันร้องเสียงหลง “อ๊าาาา! น้ำควย... ฉีดเต็มหีแม่...”
ร่างกายฉันกระตุก น้ำหีพุ่งราดโคนควยเขา เขานอนทับฉันต่อไปอีกนาน โดยยังเสียบค้างไว้ ก่อนที่เขากับฉันจะนอนแก้ผ้าหมดแรงหลับไปในคืนนั้น
สามวันต่อมา ขณะที่เรากำลังเปิดร้านในตอนเช้า มีลูกจ้างสาวคนหนึ่งชื่อมิน อายุ28ปี ซึ่งทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟมานานกว่าปี เดินเข้ามาหาฉันด้วยสีหน้าซีดเผือด
“คุณแป๋วคะ...” เธอพูดเสียงสั่น “หนูมีเรื่องจะสารภาพ”
ฉันพาเธอเข้าไปในห้องทำงานด้านหลังร้าน กรก็ตามเข้ามาด้วย
มินคุกเข่าลงทันที “หนูทำของใส่คุณกร... เพราะหนูรักเขามาก แต่เขาไม่สนใจหนูเลย หนูไปหาหมอผีให้ทำของใส่ ขอให้เขาสนใจหนู หรือไม่ก็ให้ร้านเขาแย่”
กรยืนนิ่ง มองเธออย่างเงียบกริบ
ฉันถอนหายใจ “มิน ทำไมถึงทำแบบนี้”
“หนูผิดไปแล้วค่ะ” เธอร้องไห้ “หนูจะเลิกทำ แล้วจะลาออกเอง”
กรพูดขึ้นเป็นครั้งแรก “ลาออกได้ ฉันไม่เอาเรื่อง แต่ห้ามยุ่งกับฉันและร้านนี้อีก”
มินพยักหน้าแล้วเดินออกจากร้านไปในวันนั้นเลย
หลังจากวันนั้น กิจการร้านค่อย ๆ ดีขึ้นตามลำดับ ลูกค้ากลับมา รายได้กลับมาเป็นปกติ ฉันกับกรก็ไม่เคยพูดถึงคืนนั้นอีกเลย แต่ทุกครั้งที่เรามองตากัน ฉันรู้ว่าทั้งคู่ยังจำความรู้สึกในคืนนั้นได้ดี
ฉันยังคงช่วยลูกชายทำร้านต่อไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น