วันเสาร์ต่อมา เป็นวันเกิดครบรอบ 4 ขวบของลูกชายคนเล็กของเบญ งานปาร์ตี้เริ่มขึ้นช่วง 18.00 น. ที่สวนด้านหน้าบ้าน ลูกโป่งสีสด เค้กช็อกโกแลตขนาดกลาง และอาหารว่างวางเรียงบนโต๊ะยาว เพื่อนของเบญมาสักสี่ห้าคน ช่วยกันดูแลเด็ก ๆ และพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน นิกซึ่งเป็นน้าของเด็ก ๆ ก็มาช่วยจัดโต๊ะและทำอาหารจากร้านของตัวเองมาเลี้ยงแขก
ช่วงค่ำ โทรศัพท์ของเบญดังขึ้น เป็นวิดีโอคอลจากวันชัยที่ยังติดงานต่างจังหวัด เธอรับสายแล้วหันกล้องให้ทุกคนในงานได้เห็น
สามวันหลังจากคืนที่ทั้งสองมีเซ็กส์กันบนโซฟา วันชัยซึ่งเพิ่งกลับมาบ้านได้ไม่กี่วัน ก็ต้องออกไปต่างจังหวัดอีกครั้ง คราวนี้เขาบอกว่าอย่างน้อยจะต้องไปอีก 5 วัน นิกยังคงแวะเข้าบ้านพี่ชายตามปกติ กินข้าวด้วยกัน พูดคุยหัวเราะกับหลาน ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เบญทำตัวปกติทุกอย่าง ยิ้มให้ลูกชายทั้งสามคน อายุ 16 ปี 14 ปี และ 3 ปี ตามเคย ไม่มีใครในบ้านสงสัย
วันต่อมา ช่วงบ่ายประมาณบ่ายสามโมง ร้านอาหารของนิกค่อนข้างยุ่งตามปกติ ลูกค้าเข้าออกตลอด เบญซึ่งส่งลูกชายอายุ 16 ปี และ 14 ปี ไปโรงเรียนแล้ว และฝากลูกชายคนเล็กอายุ 3 ปี ไว้กับพี่เลี้ยงชั่วคราว ก็แวะมาช่วยงานตามที่เคยทำเป็นประจำ เธอสวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้น ผมยาวรวบหางม้า ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ช่วยจัดจานและรับออเดอร์
นิกซึ่งกำลังยืนคุยกับลูกค้าอยู่ด้านหน้า มองมาทางเบญแล้วแอบยิ้มให้ เบญก็ยิ้มตอบเบา ๆ ตาทั้งสองคู่สบกันเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหันไปทำหน้าที่ของตัวเองตามปกติ ไม่มีใครในร้านสังเกตเห็นอะไรผิดปกติ
เบญจวรรณ หรือที่คนในครอบครัวเรียกสั้น ๆ ว่า “เบญ” อายุ 50 ปี เป็นแม่บ้านเต็มตัวมาหลายปีแล้ว เดิมทีเธอเคยทำงานเป็นพนักงานบัญชีอยู่บริษัทแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ก่อนจะลาออกหลังคลอดลูกคนที่สามเพื่อดูแลบ้านและลูก ๆ อย่างเต็มที่ ตอนนี้ลูก ๆ เริ่มโตแล้ว มีลูกชายสามคน อายุ 16 ปี, 14 ปี และ 3 ปี โดยเฉพาะในช่วง 2 ปีมานี้ หลังจากส่งลูกไปโรงเรียนและจัดการงานบ้านในช่วงเช้าเสร็จ บางวันเธอก็จะออกไปช่วยงานที่ร้านอาหารของนิกในช่วงบ่าย เพราะร้านค่อนข้างยุ่ง และนิกเองก็ยินดีที่มีคนช่วย
เบญแต่งงานกับวันชัยมาเกือบ 25 ปี วันชัยเป็นพี่ชายคนโตของนิกร หรือที่เรียกกันว่า “นิก” อายุ 35 ปี เป็นน้องชายคนสุดท้องในสี่พี่น้อง
ฝนเริ่มโปรยปรายตั้งแต่ช่วงบ่ายสามโมง ท้องฟ้าด้านหลังภูเขาค่อยๆ มืดครึ้มลง เมฆเทาหนาแน่นกลายเป็นสีดำสนิทภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง พายุฤดูร้อนเข้าปกคลุมจังหวัดเล็กๆ แห่งนี้แบบไม่ทันตั้งตัว
อู่ซ่อมรถยนต์ “รุ่งเรืองการช่าง” ซึ่งเป็นอู่ใหญ่และมีชื่อเสียงที่สุดในจังหวัด เริ่มมีเสียงช่างเครื่องยนต์ทยอยเก็บเครื่องมือและเปลี่ยนชุดกลับบ้าน บางคนขับรถจักรยานยนต์ฝ่าฝนเบาๆ บางคนโทรเรียกคนมารับ
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงของผมเป็นประสบการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นมาเมื่อประมาณ 1 ปีที่ผ่านมา ย้อนกลับไปนะเหตุการณ์วันนั้นผมได้ซื้อกล้อง Gopro เครื่องใหม่มาเพื่อสำหรับติดหมวกเวลาไปเที่ยวขับรถมอเตอร์ไซค์หรือไปเที่ยวเดินป่ากับกลุ่มเพื่อนๆ และผมเองยังคงเป็นนักศึกษามหาลัยชั้นปีที่ 4 มหาลัยเอกชน ครอบครัวของผมค่อนข้างมีฐานะในระดับหนึ่ง พ่อมีธุรกิจรับเหมาก่อสร้างส่วนแม่เองก็เปิดร้านขายเครื่องมือการเกษตรและอุปกรณ์การเกษตรและผมเองก็เป็นลูกชายคนเดียว
ปี พ.ศ. 2555 ช่วงวันหยุดยาวปีใหม่ อากาศภาคเหนือเย็นจัดตั้งแต่บ่ายของวันแรกที่ครอบครัวเราลงจากรถตู้สองคัน สมใจคุณแม่ลูก 1 คน อายุ 55 ปี เป็นคุณครูสอนวิชาภาษาไทยที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เธอมีใบหน้าที่ดูเรียบร้อยสงบนิ่ง ผิวค่อนข้างคล้ำจากแดดและลม แต่ยังคงความเนียนเรียบของคนที่ดูแลตัวเองดี ผมยาวประบ่าสีดำปนเทาเล็กน้อย มักจะรวบหรือปล่อยตามธรรมชาติ ดวงตาโตกลมมีรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ทำให้ใครเห็นก็รู้สึกอบอุ่นเหมือนแม่บ้านที่ดีจริง ๆ รูปร่างของเธอไม่ผอมเกินไป มีอกค่อนข้างใหญ่ เอวที่ยังมีร่องรอยของอายุ แต่สะโพกยังกลมมนและแน่นจากที่เคยคลอดลูกและทำงานบ้านมาตลอด
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ถึงแม้ว่ามันจะผ่านมาเกือบ 30 ปีแล้ว ย้อนไปตอนนั้นผมอายุ 18 ปี ในเวลานั้นผมเรียนจบชั้นม. 6 และกำลังจะเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย และยังคงอยู่ในช่วงปิดเทอมกำลังจะเข้าไปเรียนในมหาวิทยาลัยอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ครอบครัวของเราเป็นคนบ้านพ่อเป็นกรรมกรใช้แรงงานในกรุงเทพฯ ผมมีน้องเล็กๆอีก 2 คนที่ยังเรียนชั้นมัธยม ต้นและประถมแม่ของผมมีที่นาเป็นของตัวเอง กลางคืนบางครั้งผมจำเป็นที่จะไปที่นอน ที่กระท่อม ที่อยู่บริเวณที่นาของเรา แต่ส่วนมากผมจะตื่นตั้งแต่ ตี 4 เพื่อมาที่นากับแม่ ดูแลนาก่อนที่ช่วง สายประมาณ 7:30 น จะอาบน้ำแต่งตัว แล้วไปโรงเรียน แต่ตอนนี้เป็นอยู่ในช่วงปิดเทอม ภาคฤดูร้อน และช่วงเปิดเทอมผมก็ต้องเข้าไปเรียนที่มหาลัยในตัวจังหวัดโดยเดินทางไปกลับโดยรถโดยสารประจำทาง
ตั้งแต่เด็กจนโตมีผู้หญิงคนนึงที่เพื่อนสนิทกับแม่ที่พบเห็นตั้งแต่เด็กเข้าออกบ้านกันประหนึ่งเหมือนเป็นคนในครอบครัวไปไหนมาไหนด้วยกันกับครอบครัวของผมเป็นประจำตั้งแต่เด็กจนโตเธอเองก็มีสามีแต่ไม่มีลูก เธอชื่อว่าน้าไก่ น้าไก่เป็นเพื่อนเรียนรุ่นเดียวกับแม่ตั้งแต่แม่ยังเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายสามีของน้าไก่เป็นทหารทหารบกยศผู้พันก่อนเกษียณสามีของเธอเป็นถึงรองผู้บังคับการค่ายทหารแห่งหนึ่งในภาคกลาง
เรื่องนี้เกิดขึ้น เมื่อ 3 ปีที่แล้ว ครอบครัวของเรา 3 คนพ่อแม่ลูก ได้ซื้อถั่วไปเที่ยวประเทศประเทศหนึ่งที่ไม่ห่างไกลจากประเทศไทยนะแต่เราไม่เคยสนใจว่ามันจะดูอันตรายมากน้อยแค่ไหน เพียงแค่รู้สึกว่าถ้าไปกับ บริษัททัวร์ แล้วรู้สึกปลอดภัย มันเป็นทริปที่สั้นๆระยะเวลา 3 วัน 2 คืน โดยคืนที่ 2 เราไปพักกันที่ตัวเมืองหลวง ก่อนที่จะขึ้นเครื่องกลับประเทศไทย มันก็มีเวลาว่างในช่วงกลางคืน หลังจากที่กินข้าวเย็น และเข้าโรงแรมที่พักตอนประมาณ 20:00 น ก็ค่อนข้างจะมีเวลาความเป็นอิสระ ในการเดินเล่นชมเมือง
ฉันชื่อไก่ อายุ 68 ปี อดีตข้าราชการครู เคยเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนเทศบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดภาคอีสาน ผมสั้นหยักศกสีเทาปนดำจัดแต่งเรียบร้อย ใบหน้ากลมมีริ้วรอยแห่งวัยแต่ยังดูสดใสเมื่อยิ้ม ผิวขาวอมเหลืองดูแลดี ร่างกายอวบอ้วนตามวัยแต่ยังกระชับ อกใหญ่ เอวหนา สะโพกกว้าง แขนขาอวบแต่ไม่หย่อนยานเกินไป ฉันใส่เสื้อยืดสีดำเรียบ ๆ กางเกงยีนส์สีเข้มทรงเข้ารูป รองเท้ามีส้นสูงปานกลางสีดำแบบที่ผู้หญิงวัยเกษียณที่ดูแลตัวเองดีชอบใส่ สร้อยคอทองคำเส้นบาง ๆ นาฬิกาข้อมือเงิน และแหวนหลายวงที่นิ้วมือ
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับผมให้ผมไปสาบานที่ไหนก็ได้ผมพร้อมรับคำท้าของใครก็ได้ ผมขอแนะนำตัวเอง ผมชื่อ วี อายุ 36 ปี ผมเป็นครูสอนวิชาคอมพิเตอร์ที่วิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ เรื่องนี้ย้อนกลับไปตอนปี พ.ศ. 2556 ตอนนั้นผมอายุ 22 ตอนนั้นผมเป็นครูฝึกสอนวิชาคอมพิวเตอร์ โดยฝึกสอนที่โรงเรียนเดียวกับแม่ แม่ของผมชื่อ นุช ปัจจุบันแม่อายุ 66 ปี แต่เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้นแม่อายุ 52 ปี แม่ผมเป็นครูสอนวิชาภาษาอังกฤษ และเป็นครูแนะแนวพร้อมกับเป็นครูสอนวิชาสุขศึกษาให้กับเด็กป. 6
ฉันชื่อแป๋ว อายุ 66 ปี อดีตผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง หลังจากตัดสินใจเกษียณ ฉันก็ย้ายมาอยู่กับลูกชายคนเดียวที่บ้านพักย่านชานเมืองของกรุงเทพฯ เพื่อช่วยเขาดูแลร้านอาหารที่เขาเปิดเอง
ลูกชายฉันชื่อกร อายุ 35 ปี เขาเป็นชายหนุ่มผิวสองสี ใบหน้าเหลี่ยมเล็กน้อย คิ้วเข้ม ตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเล็กน้อย ริมฝีปากหนาพอประมาณ มีหนวดเคราบาง ๆ ที่คางและเหนือริมฝีปาก ผมสั้นสีดำตัดรองทรง สะอาดตา รูปร่างของเขากำยำ ไม่สูงมากนักแต่ไหล่กว้าง อกหนา แขนมีกล้ามเห็นชัดเมื่อสวมเสื้อรัดรูป เขาชอบใส่เสื้อเชิ้ตสีอ่อนคู่กับสูทสีเข้มเวลาออกงาน
เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนที่ผมยังเป็นวัยรุ่นอายุ 19 ปีตอนนั้นผมยังเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ได้มี โอกาสไปเที่ยว ผู้หญิงเป็นครั้งแรกในชีวิต จากคำแนะนำของเพื่อนๆ ลักษณะของโรงแรมเก่า แห่งหนึ่ง เเต่ตอนนั้นผมไปตอนประมาณเกือบเที่ยงคืน แทบจะไม่เหลือใครอยู่แล้ว ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูมีอายุ พอสมควร แต่ดูดีสวย โดดเด็นกว่าสาววัยรุ่นหรือสาววัยกลางคนหลายคนอีก