เบญจวรรณ หรือที่คนในครอบครัวเรียกสั้น ๆ ว่า “เบญ” อายุ 50 ปี เป็นแม่บ้านเต็มตัวมาหลายปีแล้ว เดิมทีเธอเคยทำงานเป็นพนักงานบัญชีอยู่บริษัทแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ก่อนจะลาออกหลังคลอดลูกคนที่สามเพื่อดูแลบ้านและลูก ๆ อย่างเต็มที่ ตอนนี้ลูก ๆ เริ่มโตแล้ว มีลูกชายสามคน อายุ 16 ปี, 14 ปี และ 3 ปี โดยเฉพาะในช่วง 2 ปีมานี้ หลังจากส่งลูกไปโรงเรียนและจัดการงานบ้านในช่วงเช้าเสร็จ บางวันเธอก็จะออกไปช่วยงานที่ร้านอาหารของนิกในช่วงบ่าย เพราะร้านค่อนข้างยุ่ง และนิกเองก็ยินดีที่มีคนช่วย
เบญแต่งงานกับวันชัยมาเกือบ 25 ปี วันชัยเป็นพี่ชายคนโตของนิกร หรือที่เรียกกันว่า “นิก” อายุ 35 ปี เป็นน้องชายคนสุดท้องในสี่พี่น้อง
2 ปีก่อน นิกซื้อบ้านในหมู่บ้านจัดสรรโครงการเดียวกับพี่ชาย ห่างกันเพียงสองหลัง เขาเปิดร้านอาหารไม่ไกลจากบ้าน ส่วนวันชัยเปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้าง รับงานทั่วประเทศ จึงแทบไม่มีเวลากลับบ้าน นิกแวะเวียนบ้านพี่ชายบ่อย บางวันเอาอาหารมาแบ่ง บางวันเข้าไปทำกับข้าวให้หลาน ๆ กิน เขาสนิทกับลูก ๆ ของพี่ชายมาก
วันชัยต้องไปต่างจังหวัดครั้งนี้ไม่น้อยกว่า 2 เดือน จะกลีบบ้านทีก็ช่วงวันหยุด ผ่านไปได้ประมาณ 1 เดือน เบญกับลูกชาย 3 คนอยู่บ้านตามลำพัง นิกยังคงแวะมาหลังปิดร้านทุกเย็น เล่นกับหลาน ทำอาหาร นั่งกินด้วยกัน 4 คน บรรยากาศอบอุ่น
คืนนั้น ลูก ๆ เข้านอนหมดแล้ว เหลือเพียงเบญกับนิกนั่งกันที่โต๊ะในครัว เบียร์กระป๋องวางเรียงอยู่สองสามกระป๋อง เสียงพัดลมเพดานหมุนเบา ๆ อากาศยามค่ำค่อนข้างชื้น เบญสวมเสื้อยืดสีชมพูอ่อนกับกางเกงยีนส์ขาสั้นตัวโปรด
“พี่เบญ วันนี้ช่วยที่ร้านช่วงบ่ายด้วยใช่มั้ย” นิกถามพลางยกกระป๋องเบียร์ขึ้นจิบ “เห็นเหนื่อย ๆ”
เบญยิ้มเล็กน้อย “ก็ว่างหลังจากงานบ้านเสร็จ ลูก ๆ ไปโรงเรียนหมดแล้ว ช่วงบ่ายก็เลยออกไปช่วยนิดหน่อย ร้านยุ่งดี”
“พี่ชายโทรมาทุกวันใช่มั้ย” นิกเอ่ยต่อ
“ใช่ ทุกคืนเลย แต่คุยแป๊บเดียวก็ต้องไปประชุมต่อ” เบญตอบ น้ำเสียงแผ่ว “มันเหงาดีนะ นิก… บ้านเงียบมากตั้งแต่พี่เขาไป”
นิกเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเบา ๆ “ผมก็เหงาเหมือนกัน พี่เบญ”
สายตาทั้งสองคู่สบกัน เบียร์เริ่มทำให้อารมณ์ผ่อนคลาย ความเหงาที่กดทับมานานหนึ่งเดือนค่อย ๆ ผุดขึ้น เบญยกมือปัดผมที่หลุดมาปิดหน้า ใบหน้าเธอมีสีแดงเล็กน้อยจากแอลกอฮอล์
“นิก… เราไม่ควรจะคุยเรื่องแบบนี้” เธอพูดเสียงสั่น แต่ไม่ได้หลบสายตา
“ผมรู้” นิกตอบ “แต่ผมทนไม่ไหวแล้ว พี่เบญ”
นิกลุกขึ้นก่อน พูดเบา ๆ “ผมกลับบ้านก่อนนะ… ถ้าพี่อยากตามมา ก็ตามมาได้”
เขาเดินออกจากบ้านพี่ชายไปยังบ้านตัวเองที่ห่างเพียงสองหลัง เบญนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วลุกขึ้นเงียบ ๆ ใส่รองเท้าแตะ เดินตามออกไปอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้ลูกชายทั้งสามคนรับรู้ เธอเดินข้ามสนามหญ้าเข้าไปในบ้านของนิก ปิดประตูเบา ๆ ตาม
ภายในบ้านนิกเปิดไฟเพียงดวงเดียวในห้องนอน เบญยืนหันหลังให้ มือสั่นเล็กน้อยขณะถอดเสื้อยืดสีชมพูอ่อนออก เผยเสื้อชั้นในสีเนื้อที่รัดอกใหญ่คัพดี (ขนาด 38D) แน่น หัวนมสีน้ำตาลเข้มปานกลาง ตั้งชันเล็กน้อยจากความตื่นเต้น เธอคลายตะขอเสื้อใน ปล่อยให้อกใหญ่เด้งตกลงมาตามน้ำหนัก รอยยับใต้ราวนมเห็นชัด แล้วถอดกางเกงยีนส์ขาสั้นพร้อมกางเกงชั้นในสีดำลงพร้อมกัน เผยหีที่เริ่มชุ่มและต้นขาที่แน่นเนื้อ ริ้วรอยบาง ๆ บริเวณหน้าท้องและโคนขา
นิกถอดเสื้อออก เดินเข้าไปยืนด้านหลัง มือทั้งสองวางบนเอวของเบญ ค่อย ๆ ลูบขึ้นไปถึงใต้ราวนม แล้วคว้าอกใหญ่ทั้งสองข้างบีบเบา ๆ
“พี่เบญ… อกพี่ใหญ่จัง หัวนมสีเข้มแบบนี้เสียวดี” เขากระซิบใกล้หู
เบญหันหน้ามาเล็กน้อย ใบหน้าแดงจัด “นิก… อย่าพูดอะไรเลยนะ พี่เขิน… อกพี่มันใหญ่เพราะเคยให้นมลูก…”
นิกหมุนตัวเธอเข้าหา แล้วก้มลงจูบปาก ลิ้นเลียริมฝีปากก่อนจะสอดเข้าไปลึก มือหนึ่งคลำอกใหญ่ของเบญ อีกมือเลื่อนลงไปที่หี นิ้วกลางวนรอบเม็ดแตดที่เริ่มบวม
“หีพี่เปียกแล้ว” นิกพูดเสียงต่ำ “พี่เงี่ยนขนาดนี้เลยหรอ”
เบญครางในลำคอ ตัวเกร็งเล็กน้อย “อืมม… นิก… อย่าพูดแรง… พี่อาย…”
“พูดแรงมันได้อารมณ์กว่า” นิกตอบ แล้วก้มลงคุกเข่า มือทั้งสองแยกแคมหีของเบญออก ลิ้นยาวเลียจากรูหีขึ้นไปถึงเม็ดแตด ดูดเม็ดแตดเข้าปากเบา ๆ
“อ๊าาา… นิก… อย่าดูดแรง” เบญเอามือกดศีรษะนิกไว้ แต่แรงมือกลับกดให้แนบแน่นขึ้น “พี่จะเสียว… แต่พี่เขินจัง…”
นิกไม่หยุด ลิ้นแทงเข้าไปในรูหี ดูดน้ำเงี่ยนที่ไหลออกมา แล้วลุกขึ้นถอดกางเกงของตัวเองออก ควยแข็งยาวชี้ตรง ปลายมีน้ำเงี่ยนซึม
“พี่เบญ นอนลงสิ” เขาสั่งเบา ๆ
เบญนอนหงายบนเตียง ขาแยกเล็กน้อยด้วยความเขิน นิกปีนขึ้นไปคุกเข่าระหว่างขาเธอ เอาหัวควยรูดไปมาที่ปากหี แล้วค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ
“อ๊าา… ควยนิกใหญ่… เข้าไปลึกจัง” เบญครางเสียงสั่น มือกำผ้าปูที่นอนแน่น “พี่… พี่ไม่เคยทำแบบนี้มานานแล้ว…”
นิกดันจนสุด แล้วเริ่มกระแทกช้า ๆ ก่อนจะเร่งเร็วขึ้น มือทั้งสองจับสะโพกของเบญยกขึ้น “หีพี่รัดควยแน่นมาก… เสียวควยกู”
เบญหลับตาแน่น หายใจหอบ “พูดหยาบ ๆ แบบนั้น… พี่เสียวขึ้นจริง ๆ… แต่พี่อาย… นิก… กระแทกแรงกว่านี้หน่อย…”
นิกเปลี่ยนเป็นท่าหมา ดึงเบญให้คุกเข่า แล้วกระแทกจากด้านหลัง มือหนึ่งคว้าผมยาวของเบญดึงเบา ๆ อีกมือตบก้นเบา ๆ
“อ๊าาา… นิก… ลึก… ลึกไปถึงมดลูกเลย” เบญร้อง แต่เสียงยังมีความเขินปนอยู่ “พี่… พี่อยากให้แรงกว่านี้…”
“พี่เบญ หีพี่ชุ่มไปหมด… น้ำเงี่ยนไหลเยอะ” นิกพูดพลางกระแทกแรงขึ้น “จะแตกในมั้ย”
เบญหันหน้ามามองเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำ “แตกใน… แตกในเลย… พี่ไม่อยากให้ใส่ถุง… ยอมให้แตกใน… พี่อยากรู้สึกน้ำควยของนิกไหลเข้าไป…”
นิกเร่งจังหวะ กระแทกแรงและลึก เสียงหนังกระทบกันดังแปะ ๆ เบญร้องครางดังขึ้นเรื่อย ๆ จนตัวสั่น น้ำหีพุ่งออกมาพร้อมกับที่นิกพ่นน้ำควยร้อน ๆ เข้าไปในรูหีเต็ม ๆ
ทั้งสองหายใจหอบ นอนซ้อนกัน นิกยังเสียบควยค้างอยู่ในหี มือลูบหลังของเบญเบา ๆ
“พี่เบญ… เราทำไปแล้ว” นิกพูดเสียงแผ่ว
เบญหันมามอง ยังมีสีหน้าเขิน ๆ แต่ดวงตาเปียกด้วยความเสียว “รู้… แต่ตอนนี้พี่ไม่อยากคิดอะไร แค่อยากนอนกับนิกแบบนี้… พี่เงี่ยนมานานแล้วจริง ๆ…”
คืนนั้นทั้งสองยังมีเซ็กส์กันอีกสองรอบ ครั้งที่สองเป็นท่า elevators (เบญยืนพิงผนัง นิกยกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้น) เบญยังคงเขินตอนแรก แต่พอเริ่มเสียวเธอจะกระซิบเรียกร้อง “ลึกกว่านี้… แรงกว่านี้… อย่าถอนออกนะ” และครั้งที่สามเป็นท่า missionary อีกครั้ง เบญยอมให้แตกในทุกครั้งโดยไม่ต้องป้องกัน ก่อนจะหลับไปด้วยกันบนเตียงใหญ่ในห้องนอนของนิก
เช้าวันรุ่งขึ้น ลูก ๆ ยังไม่ตื่น เบญแอบเดินกลับบ้านตัวเองอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่ใครจะสังเกตเห็น เธอยืนมองกระจกในห้องน้ำ ร่างกายยังมีรอยจูบและรอยนิ้วมือจับอยู่ตามอกใหญ่และต้นขา เธอรู้ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนจะไม่ใช่ครั้งสุดท้าย เพราะความเหงายังคงอยู่ และวันชัยยังอีกหนึ่งเดือนเต็ม ๆ กว่าจะกลับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น